The Master in filmhuis Lantaren Venster gekeken. Het is een gelauwerde en intrigerende film over het ontstaan van een secte. Zonder waarde-oordelen. Met de focus op de aantrekkingskracht voor individuen en de psychologische mechanismen om mensen voor je te winnen. Het heeft ook te maken met het functioneren als eenling en je gedragen in een groep, als een kuddedier. Volgens de recensies is het een een indirecte verwijzing naar de scientology church maar dat heb ik niet zo kunnen herkennen. Dat maakt ook niet uit wat de mechanismen zijn overal hetzelfde. Ik heb dat zelf zo meegemaakt in de 70'er jaren, toen ik in Amsterdam woonde. Daar was de scientology church erg actief. In de media werd de scientology verguist en men waarschuwde voor hun praktijken. Ik vond het heel interessant. Het heeft ook wel iets als je door aardige mensen in de kalverstraat wordt aangesproken die je geheel vrijblijvend uitnodigen om de scientologychurch te bezoeken. Ik heb toen bij de scientology church aan verschillende testen meegedaan. Daar kwamen volgens hun allerlei problemen uit naar voren. Die wilden zij graag met mij samen oplossen. Dat was zeer amusant, vooral dat zij problemen vaststelden die ik niet had. Maar ik kon me toen ook al voorstellen dat dat aantrekkelijk is voor mensen die toch al niet lekker in hun velletje zitten en niet weten wat ze met zichzelf aan moeten.De regisseur van deze films is Paul Thomas Anderson. Die is voor mij niet zo bekend. Van de films die hij heeft gemaakt ken ik er sommigen van, en dan alleen nog van naam. Bijvoorbeeld Magnolia. Dat maakt ook niet uit. Ik heb van de film genoten. En van het gezelschap dat ik bij mij had. Dankzij de tip van Natasja was ik, met haar, naar deze film gegaan. In de filmzaal lekkere stoelen, met veel beenruimte en een goed glas wijn in de hand. Wat wil een mens nog meer.
Reacties