Film kijken in het prachtige Tuschinski theater in Amsterdam. Dat is extra de moeite waard. Marjolein had het nog niet eerder gezien. Ik had gekozen voor de uitstekend gerecenseerde film Birdman. Wat een genoegen, wat een vaart, afwisseling en onrust geeft die film. Hoewel, vreemd genoeg vond Marjolein de film saai slaapverwekkend? 
De film Birdman gaat over toneelspelers, maar de hoofdrol is voor een filmster. Hij is populair bij een miljoenenpubliek, als de actieheld ‘Birdman’. En nu wil hij via de regie van, en meteen ook de hoofdrol in, een prestigieus toneelstuk op Broadway bewijzen dat hij een serieuze kunstenaar is. En een liefhebbende vader. En een aardige ex-echtgenoot. En een beminnelijke minnaar en aardig mens. Maar lukken doet het ondanks alle moeite niet. 
Het verhaal speelt zich bijna volledig af in een theater. Op toneel, in de gangetjes en kleine ruimten achter het toneel. Geen glamour daar. Afgebladderde muren, hard werken, ruzies en altijd weer sappelen om voldoende geld te hebben. Schone schijn bedriegt. En hij wil zich echt bewijzen als een serieuze theateracteur. Ben je dan iemand? Is de vraag. Fijn voor die kleine groep die naar theater gaat. Voor de rest kent niemand je.
Jammer dat Marjolein de film helemaal niets vond. Ik heb van het begin tot het eind genoten.
Reacties